Biyodinamik tarım hakkındaki tartışmamıza, doğal tarım için kilit bir unsur olan humustan bahsederek devam edelim. Zehir kullanmadan bir sebze bahçesi yetiştirmek, ancak toprakta bulunan tüm yaşamla ilgilenerek mümkündür, bu da her ürün için doğru humusu üretmeyi mümkün kılar. Humusun varlığı, bitki için doğru beslenmeyi sağlayarak onu sağlıklı vehastalık ve zararlıların önlenmesine katkıda bulunur.
Aşağıda okuduğunuz metin Michele Baio'nun katkılarıyla yazılmıştır. Biyodinamik çiftçi, danışman ve Lombardiya'daki Biyodinamik Tarım Derneği'nden eğitmen olan Michele, deneyim ve bilgilerini bizim için kullanılabilir hale getirdi.
Zehirsiz yetiştirme
Sebze bahçesi yetiştiriciliğinde zehir kullanımından kaçınmak önemsiz olmasa da mümkündür. Böceklere ve hastalıklara karşı geleneksel savunma biçimlerinden vazgeçmek, bitkilerin sağlıklı olması ve dolayısıyla olumsuzluklara karşı duyarlı olmaması için doğal çevrenin doğasında bulunan kaynakları harekete geçirme becerisini gerektirir. Böcekleri ve mikroorganizmaları öldürerek etki eden tüm maddeleri zehir olarak kabul edebiliriz: değilBurada sadece modern tarımda kullanılan kimyasallardan değil, aynı zamanda organik tarımdaki bakır, kükürt ve piretrum gibi bazı temel uygulamalardan da bahsediyoruz.
Bakır gibi bir madde bitki hastalıklarıyla savaşmak için kullanılır, ancak yararlı mikroorganizmaları öldürerek yan etkilere neden olur. Her yıl bir araziye bakır dağıtarak, bakterilerin parçalayamayacağı bu maddeden çevreye çok fazla koyarsınız.
Biyodinamik yetiştiricilik, çoğunlukla çiftçilerin yöntemi uygulamadaki hatalarından kaynaklanan nadir acil durumlar için ayrılmış olan bu tür tedavilerin sistematik kullanımını reddeder. Rudolf Steiner, biyodinamik tarım uygulamalarında bakır veya piretrum gibi zehirli maddelerin kullanımından asla bahsetmemiştir. Sağlıklı bir toprak, zorluklara tepki verme yeteneğine sahiptir vekaynatma, uçucu yağlar, kütük macunları ve diğer preparatlar gibi daha az invaziv ürünlerle yardımcı olur. Bu doğal maddelerin hiçbir yan etkisi yoktur, sadece çevredeki kaynakları uyarır ve sorunun çözümüne yol açan olumlu süreçleri harekete geçirirler.
Ancak, bahçede bugüne kadar kullanılan savunma sistemlerinden vazgeçerek bir gecede biyodinamik yönteme geçilmesi düşünülemez. Toprağın dönüştürülmesi yavaş bir süreçtir ve zehir kullanımının kademeli olarak azaltılmasını gerektirir. Bahçedeki bitkilerin sağlığını belirlemenin önemli bir temeli, humusa sahip olduklarından emin olmaktır.çözünebilir gübreler tarafından sağlanan yapay beslenmeye tercih edilir.
Biyodinamik tarım, toprağa ve içerdiği yaşam formlarına özen göstermek anlamına gelir: işlediğimiz toprak çok sayıda böcek ve mikroorganizma tarafından doldurulur. Bu küçük canlılar, mahsullerin gelişmesini sağlayan doğal süreçlere başkanlık eder. Onların çalışmaları, organik maddenin besin maddelerine ayrışmasını mümkün kılarModern tarım bu yaşamsal zenginliği unutur ve endüstriyel tarıma benzer bir model yaratır: hammaddeye ihtiyaç duyulursa, gübreleme ile birlikte hazır olarak tedarik edilir, böcekler veya mantarlar tarafından yapılan herhangi bir müdahale ise tedavilerle yok edilir.
![](/wp-content/uploads/difesa-bio/1503/sr6qs87hhd.webp)
Bir toprağın verimliliği, toprağın doğasında var olan yaşamın varlığıyla yakından bağlantılıdır: böcekler ve mikro organizmalar humus üretir, mikorizalar adı verilen sporigen organizmalar köklerle simbiyotik ilişkiler kurarak bitkinin humusu düzgün bir şekilde emmesini sağlar.
Humus ve doğru bitki besleme
Humus, topraktaki aktif mikroorganizmalar tarafından toprağa düşen kuru bitki maddelerinin (yapraklar ve dallar) ve diğer organik kalıntıların dönüştürülmesiyle oluşan bir maddedir. Bozunma sürecinden yüzde 75 oranında su ile bağlanmış besin maddeleri içeren kolloidal bir jel oluşur.
Tek bir humus türü yoktur: toprağın jeolojisi, içinde biriken farklı organik maddeler ve aynı zamanda toprak ile mevcut bitkiler arasındaki ilişki nedeniyle her ortam kendi humusunu yaratır. Bitki çevre ile bir ilişkiye girdiğinde, beslenmesi için gerekli olan belirli bir humus türünün üretilmesini gerektirir. Buna karşılık, bitki kökleri aracılığıylaBöylece domates için bir humus, havuç için farklı bir humus, marul için başka bir humus oluşur: yirmi farklı sebzenin yetiştirildiği bir sebze bahçesinin toprağı yirmi çeşit humus oluşturacaktır.
Humusla besleme, çözünebilir tuzlar aracılığıyla gerekli besin maddelerinin kimyasal olarak sağlanmasından çok farklıdır. 'Çözünebilir tuzlar' terimi, tüm hızlı salınımlı gübreleri, kimyasal sentez olanları ve aynı zamanda kümes hayvanı gübresi veya gübre peletleri gibi bazı doğal olanları ifade eder.
Suda çözünen maddelerin toprağa verilmesi bir sorun yaratır: Besinler yağış ve sulama ile kolayca yıkanır, bu da tuzların toprağın geçirimsiz katmanlarında yoğunlaşmasına neden olur. Besinler daha sonra toprağın derinliklerinde birikir, bitkilerin çektiği su birikintileri de burada bulunur ve bu da biriken suyun tuzluluğunu artırır.
Hücresel düzeyde, bitkiler her hücrede bulunan tuzlara karşı belirli bir su oranına ihtiyaç duyar (ozmoz yasası). Eğer bitki tuzları ve suyu ayrı ayrı çekebilirse, bu oranı düzenleyebilir. Bitkinin kendisini beslemek için yüzeysel fasiküllü köklere ve kendisini sulamak için derin musluk köklerine sahip olduğu doğada olan budur.
Bitki fazla tuza sahip olduğunda, bunları dengelemek için su emmek zorundadır, ancak elindeki su da tuzluysa, dengeyi yeniden sağlamak artık mümkün değildir. Bitki organizması aşırı tuz durumunda kalır, bunu dengelemek için sürekli su emmeye çalışır, ancak aynı zamanda daha fazla tuz emer. Sonuç, bitkileri zayıflatan bir kısır döngüdür.
Humus yavaş salınan bir besin maddesi olduğu için bu gerçekleşmez: derinlere inmeden köklerin emrinde aylarca toprakta kalabilir. Humus, bitkilerin besin için kullandığı yüzey kökleri tarafından emilirken, musluk kökleri temiz su buldukları derinlere iner. Bu şekilde, bitki organizması kendi kendini düzenleyebilirHücrelerindeki tuz miktarı, onun sağlıklı ve dinç olmasını sağlar.
Gübre ve humus arasındaki bu fark, çözünebilir gübre ile muamele edilen bitkilerin neden daha zayıf olduğunu ve sonuç olarak hastalıklara daha yatkın olduğunu açıklar. Bir element doğada sağlıksız olduğunda, kolayca yok olur: küfler ve bakteriler zayıflamış bitkilere saldırarak doğal seleksiyon uygularlar. Çözünebilir gübre kullanan yetiştirici bu nedenlegenellikle mahsulleri korumak için müdahale eder ve böylece zehirlere başvurur.
Biyodinamik uygulama farklı bir bakış açısına sahiptir: sorunlardan daha kolay kaçınabilecek bir denge yaratmayı amaçlayan doğal beslenmeyi teşvik eder. Biyodinamik çiftçi, humusu bahçeyi olumsuzluklardan koruyan ve çevreyi zehirlemekten kaçınan değerli bir sermaye olarak görür.
Biyodinamik 1: Biyodinamik Nedir 3: Tarımsal OrganizmaMatteo Cereda'nın makalesi, biyodinamik çiftçi ve eğitmen Michele Baio'nun teknik tavsiyeleri ile yazılmıştır.